,

آشنایی با بیماری پاروو ویروس در سگ ها

پاروو ویروس در سگ

بیماری عفونی پاروو ویروس (Canine Parvovirus) یک بیماری ویروسی بسیار مسری است که سگ‌ها را درگیر می‌کند.

این ویروس به دو صورت مختلف ظاهر می‌شود. فرم رایج‌تر آن، فرم روده‌ای است که با علائمی همچون استفراغ، اسهال، کاهش وزن و بی اشتهایی (آنورِکسیا) مشخص می‌شود. فرم کمتر رایج آن فرم قلبی آن است که به عضلات قلب توله‌های بسیار کم‌سن حمله می‌کند و اغلب نیز منجر به مرگ می‌شود. اکثر مواردی که دیده شده است توله سگ‌هایی بین 6 هفته تا 6 ماه بوده‌اند. امروزه بروز این بیماری با واکسیناسیون زودهنگام در توله‌ سگ‌ها کاهش یافته است.

 

علائم و انواع پاروو ویروس در سگ‌ ها

علائم اصلی مرتبط با فرم روده‌ای بیماری عفونی پاروو ویروس (CPV) شامل: اسهال شدید و خونی، رخوت و بی‌حالی، بی‌اشتهایی، تب، استفراغ و کاهش وزن شدید است. فرم روده‌ای این بیماری توانایی بدن در جذب مواد مغذی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. حیوانات مبتلا به خاطر کمبود پروتئین و جذب مایعات به سرعت آب بدنشان را از دست می‌دهند و به اصطلاح دیهایدرِیت و ضعیف می‌شوند. بافت مرطوب دهان و چشم ممکن است به طور قابل توجهی قرمز شود. زمانیکه پزشک شما با لمس کردن ناحیه شکمی او را معاینه می‌کند، ممکن است سگ با ناراحتی یا درد واکنش نشان دهد. سگ ‌مبتلا به پاروو ممکن است به جای تب کردن دچار کاهش دمای بدن (هیپوترمیا) شوند.

علل ابتلا به پاروو ویروس در سگ‌ ها

در اغلب موارد عفونت پاروو ویروس از یک تغییر ژنتیکی از پاروو ویروس اصلی به وجود آمده‌اند: پاروو ویروس تایپ 2B.

عوامل مختلفی وجود دارند که می‌توانند باعث افزایش ریسک بیمار شدن سگ شوند اما عمدتا از طریق تماس مستقیم با سگ آلوده یا به طور غیر مستقیم از طریق خوردن مدفوع سگ بیمار ویروس منتقل می‌شود.

غلظت‌ بالای ویروس در مدفوع سگ آلوده یافت می‌شود. بنابراین وقتی یک سگ سالم مدفوع سگ آلوده را بو می‌کند به بیماری مبتلا می‌شود. همچنین این بیماری می‌تواند توسط کفش‌های آلوده به مدفوع سگ بیمار به محیط زندگی سگ سالم آورده شود و باعث بیماری او شود. طبق مشاهدات ویروس این بیماری می‌تواند در حدود یکسال در خاک زنده بماند. این ویروس به بیشتر محصولات پاک کننده و حتی تغییرات آب و هوایی مقاوم است. اگر نیاز به پاک کردن ناحیه آلوده به پاروو ویروس دارید ابتدا با دقت تمام مواد آلوده کننده (استفراغ، مدفوع و….) را بردارید و به طور کامل با مواد سفید کننده خانگی (در اصطلاح وایتکس) بشورید. سفید کننده یکی از معدود محصولات شوینده است که محیط آلوده به این ویروس را ضدعفونی می‌کند.

برنامه زمانی نامناسب واکسن (عدم رعایت پروتکل واکسیناسیون) یا عدم موثر واقع شدن واکسن نیز می‌توانند منجر به بیمار شدن سگ شود. همچنین به طور ویژه پناهگاه‌ها و پرورش دهندگان سگ که تعداد زیادی توله با واکسیناسیون نامناسب را نگهداری می‌کنند مکان‌های خطرناکی هستند. بنا به دلایل نامشخصی نژادهای به خصوصی بیشتر در معرض مبتلا به این بیماری هستند. مانند روتوایلر(Rottweiler)، دوبرمن پینچر(Doberman Pinschers)، پیت بول(Pit Bull)، لابرادور رتریور(Labrador Retrievers)، جرمن شپرد(German Shepherd)، انگلیش اسپرینگر اسپانسل(English Springer Spaniel)، سگ‌های آلاسکن سورتمه(Alaskan sled dogs).

بیماری یا داروهایی که پاسخ طبیعی سیستم ایمنی بدن را سرکوب می‌کنند نیز می‌توانند احتمال این عفونت را افزایش دهند.

تشخیص پاروو ویروس در سگ ها

CPV با یک معاینه فیزیکی، آزمایش های بیوشیمیایی، آنالیز ادراری، رادیوگرافی شکم و سونوگرافی شکم تشخیص داده می شود. یک آزمایش کامل خون و شمارش گلبول‌های خون (CBC) نیز انجام می شود. پایین بودن تعداد گلبول‌های سفید خون نشان دهنده عفونت CPV است، به خصوص زمانیکه همراه با مدفوع خونین باشد. آنالیز بیوشیمیایی و ادرار می‎‌تواند بیش از حد بودن آنزیم های کبدی، لنفوپنی (پایین بودن تعداد لنفوسیت‌ها در خون) و اختلال الکترولیتی را نشان دهد.

تصویربرداری رادیوگرافی شکم می‌تواند انسداد روده را نشان دهد، در حالی که سونوگرافی شکمی غدد لنفاوی بزرگ در کشاله ران یا در سراسر بدن و بخش‌های پر از مایع در روده را نشان می‌دهد.
شما باید یک تاریخچه کامل از سلامت حیوان خانگی خود، فعالیت های اخیر و شروع علائم داشته باشید. اگر می‌توانید یک نمونه از مدفوع سگ خود و یا استفراغ او جمع آوری کنید، دامپزشک شما قادر خواهد بود از این نمونه ها برای تشخیص میکروسکوپی ویروس استفاده کند.

درمان پاروویروس سگ ها

از آنجا که این بیماری یک عفونت ویروسی است، هیچ درمان واقعی برای آن وجود ندارد. در حقیقت درمان آن تمرکز بر رفع علائم و جلوگیری از عفونت باکتریایی ثانویه، ترجیحا در محیط بیمارستان است. درمان فشرده و پشتیبانی پزشکی کلید بهبودی است.  تزریق مايعات و مواد مغذی داخل وريدي برای حفظ سطح طبیعی مايعات بدن سگ پس از اسهال شديد و کم آبی بدن حیاتی است. همچنین در صورت لزوم سطح پروتئين و الکتروليت نظارت و تنظيم می شود.

داروهایی که ممکن است در درمان استفاده شوند عبارتند از: داروهایی برای جلوگیری از استفراغ (ضدتهوع)، مسدود کننده های H2 برای کاهش تهوع(H2 Blockers)، آنتی بیوتیک‌ها و داروهای ضد کِرم برای مبارزه با انگل‌ها.

میزان زنده ماندن در سگ ها حدود 70 درصد است، اما گاهی کم شدن آب بدن، عفونت باکتریایی شدید ثانویه و سموم باکتریایی در خون یا خونریزی شدید روده منجر به مرگ حیوان می‌‌شود. این میزان برای توله ها کمتراست، چراکه آن‌ها سیستم ایمنی‌شان کمتر توسعه یافته است و در نتیجه مرگ توله سگ آلوده به پاروو ویروس بسیار رایج است.

نگهداری از سگ در دوران ریکاوری

حتی بعد از آنکه سگ‌ تان بهبود پبدا کرد و عفونت پاروو را پشت سر گذاشت هنوز سیستم ایمنی او ضعیف است و به بیماری های دیگر حساس خواهد بود. با دامپزشک خود در مورد راه‌هایی برای تقویت سیستم ایمنی سگ خود صحبت کنید. در غیر اینصورت سگ خود را از شرایطی که ممکن است باعث بیماری او شود حفظ کنید. برای سگ در دوران بهبودی، بهترین رژیم غذایی آن رژیمی است که شامل غذاهایی باشد که به راحتی هضم می‌شوند.

سگ شما تا حداقل دو ماه پس از بهبودی اولیه همچنان ناقل ویروس به سگ های دیگر است. شما باید سگ خود را از سگ های دیگر برای یک دوره زمانی جدا نگهداری کنید. همچنین به همسایگانی که سگ دارند بگویید که لازم است حیوانات خانگی خود را برای اطمینان آزمایش کنند . تمام وسایلی که سگ‌‎تان استفاده می‌کرده است (مانند ظروف، جعبه حمل، خانه سگ، اسباب بازی ها) را با استفاده از تمیزکننده های غیر سمی بشویید. بهبود و بازیابی سلامت با رعایت ایمنی طولانی مدت در برابر پاروویروس همراه است، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که حیوان خانگی شما دوباره مبتلا نخواهد شد.

پیشگیری از پاروو ویروس در سگ‌ ها

بهترین پیشگیری که می توانید در برابر عفونت CPV انجام دهید، پیروی از پروتکل صحیح واکسیناسیون است. توله سگ های جوان باید در شش، نه و دوازده هفتگی واکسیناسیون شوند و نباید حداقل تا دو هفته پس از آخرین واکسیناسیون آن ها با سگ های خارجی در تماس باشند.

نژاد پر خطر ممکن است دوره واکسیناسیون اولیه طولانی تری (مثلا تا 22 هفته) نیاز داشته باشند.

0 پاسخ

پاسخ دهید

پیوستن به بحث
دیدگاه خود را در میان بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *