,

آشنایی با نژاد یورکشایر تریر : روح‌هایی بزرگ در بدن‌هایی کوچک

نژاد یورکشایر تریر

سگ‌های نژاد یورکشایر تریر (Yorkshire Terrier) سگ‌های خانگی خوب و همدم‌های فوق‌العاده‌ای هستند و جزو محبوب‌ترین نژاها بین نژادهای عروسکی‌اند، زیرا به صاحبانشان وابسته‌اند، ظاهر زیبایی دارند و برای زندگی در آپارتمان بسیار مناسبند.

نگاهی مختصر به سگ‌های نژاد یورکشایر تریر

گروه نژادی: سگ‌های خانگی.

قد: 5/20 تا 23 سانتی‌متر از زمین تا شانه.

وزن: 2 تا 3 کیلوگرم.

طول عمر: 12 تا 15 سال.

معمولا نژاد یورکشایر تریر را به‌اختصار «یورکی» می‌نامند. آن‌ها موهای بلند ابریشمی و چتری‌هایی که روی چشمانشان می‌ریزد از جذاب‌ترین نژادها در دنیای سگ‌ها هستند و هرجا بروند توجه‌ها را به خودشان جلب می‌کنند. از آنجا که جثۀ کوچکی دارند، خیلی وقت‌ها در کیف‌های دستی صاحبانشان می‌نشینند و به بیرون از خانه می‌روند. موهای قهوه‌ای و براق به آن‌ها ظاهر زیبایی می‌دهد، ولی در اصل این شخصیت دوست‌داشتنی‌ آن‌هاست که قلب صاحبانشان را تسخیر می‌کند. یورکی‌ها، در بدن کوچکشان، روح بزرگ و ماجراجویی دارند که گاهی آن‌ها را به دردسر هم می‌اندازد.

یورکی‌ها، مثل بقیۀ سگ‌های خانگی با صاحبانشان مهربانند، اما به سبب تاریخچه‌‌ای که دارند، به غریبه‌ها مشکوکند و به کوچکترین‌ صداها واکنش نشان می‌دهند. به خاطر خودتان و همسایگانتان هم که شده، باید به او یاد بدهید که چه زمان‌هایی پارس بکند یا نکند. همچنین ممکن است با سگ‌های غریبه خشن برخورد کند و بخواهد که درگیر شود و معمولا سنجاب‌ها از دستش امان ندارند. یورکی‌ها، با وجود این جسارتشان، روحیۀ لطیفی نیز دارند. آن‌ها به توجه زیاد صاحبانشان نیاز دارند و نمی‌توانند ساعت‌های زیادی تنها بمانند. با این حال خیلی هم رفتارهای حمایتگر نداشته باشید. آن‌ها حس نگرانی و ترس شما را درک می‌کنند و آن وقت گمان می‌کنند دنیا جای ترسناکی است و این حس ممکن است آن‌ها را عصبی و پرخاشگر کند.

از آنجا که یورکی‌ها جثۀ کوچکی دارند، برای خانواده‌هایی مناسبند که بچه‌های بزرگی داشته باشند که یاد گرفته باشند با سگ‌ها درست رفتار کنند، زیرا رفتار غلط با آن‌ها ممکن است سبب ترس یا خشمشان شود و واکنش خطرناکی، مثل گاز گرفتن، داشته باشند.

نژاد یورکشایر تریر سگ‌های مناسبی برای آپارتمان هستند، به شرط آنکه به اندازۀ کافی فعالیت و ورزش یا پیاده‌روی روزانه داشته باشند، یا حتی در خانه به‌اندازۀ کافی بازی کنند. آن‌ها می‌توانند در خانه‌شان حیوانات دیگر را هم بپذیرند، به شرطی که با آن‌ها بزرگ شده باشند. اگر حیوان جدیدی به خانه بیاید، ممکن است هر کاری بکنند تا تمام توجه صاحبشان معطوف به آن‌ها باشد.

کلمۀ تریر به سگ‌هایی اطلاق می‌شده است که برای شکار کردن حیوانات موذی و مزاحم، مثل موش، یا موش‌خرما یا در بعضی مناطق خرگوش و …، تربیت می‌شدند. خوی شکار کردن در ذات آن‌ها مانده است، بنابراین ممکن است با کسی یا چیزی که حس کنند مزاحم است درگیر شوند و تریرها تا سر حد مرگ مبارزه می‌کنند. پس وقتی حیوان جدیدی را به سگ تریر خود معرفی می‌کند، خیلی مراقب باشید.

زیبایی ظاهر و موهایشان، اندازۀ کوچکشان، شخصیت جالبشان و وفاداری بی‌نظیرشان، سبب شده که دومین نژاد محبوب در کشور بزرگی مثل امریکا باشند.

چند نکتۀ مهم دربارۀ سگ‌های نژاد یورکشایر تریر

  • معروف است که تربیت یورکشایرها، در خانه، آسان نیست. برای تربیت آن‌ها خوب است از پارک‌های سگ استفاده کنید.
  • یورکشایرها به سبب جثۀ کوچک و ظریفشان و همچنین خلق و خویی که دارند، برای خانواده‌هایی که بچۀ کوچک دارند مناسب نیستند.
  • بعضی یورکی‌ها خیلی پرسروصدا هستند و به کوچکترین صداها پارس می‌کنند. باید از تولگی، با پشتکار، آن‌ها را تربیت کنید. اگر دیدید که به‌تنهایی قادر به تربیتشان نیستید، از مربی‌ها کمک بگیرید.
  • بعضی از سگ‌های نژاد یورکشایر تریر دستگاه گوارش ضعیفی دارند و ممکن است به هر چیزی هم ناخنک بزنند. برای همین خیلی دچار بیماری‌های دستگاه گوارش می‌شوند. از طرف دیگر بیماری‌های لثه و دندان نیز موجب به وجود آمدن بیماری‌های گوارشی می‌شود. اگر دیدید که سگتان راحت غذا نمی‌خورد یا بعد از غذا حس کردید که حالش چندان خوب نیست، فورا به دامپزشک مراجعه کنید.
  • بسیاری از اوقات دندان‌های شیری یورکی‌ها نمی‌افتد. از پنج ماهگی، گاهی دندان‌هایش را معاینه کنید. اگر متوجه شدید که دندان‌های بزرگسالی دارند درمی‌آیند، ولی دندان‌های شیری هنوز نیافتاده‌اند، به دامپزشک مراجعه کنید. این مشکل اگر برطرف نشود، دندان‌ها بدشکل رشد می‌کنند و در بزرگسالی برای سگ مشکلاتی به وجود می‌آورند.
  • یورکی‌ها از سرما بدشان می‌آید. خیلی زود سرشان می‌شود، مخصوصا اگر در آب‌وهوای مرطوب باشند.
  • یورکشایرها جثۀ کوچکی دارند، ولی خودشان فکر می‌کنند که بزرگ و قوی هستند. برای همین می‌خواهند با سگ‌های بزرگ بازی کنند و درگیر شوند. باید خیلی خوب تربیتشان کنید و آن‌ها را تحت کنترل خودتان داشته باشید. بنابراین تربیت و اجتماعی کردنشان را از تولگی شروع کنید و از مربی‌های تربیتی هم کمک بگیرید.
  • اگر می‌خواهید سگ سالمی داشته باشید، آن‌ها را از توله‌کش‌ها نخرید. از پناهگاه‌ها سگ بگیرید یا از پرورش‌دهنده‌هایی بخرید که مراقب سگ‌هایشان هستند و اجازه نمی‌دهند که سگ‌های بیمار جفتگیری کنند.

تاریخچۀ سگ‌های نژاد یورکشایر تریر

در زمان انقلاب صنعتی در انگلستان، کارگرهای اسکاتلندی برای کار در معادن زغال‌سنگ، کارگاه‌های پارچه‌بافی و کارخانه‌های دیگر به یورکشایر رفتند. آن‌ها با خودشان سگ‌هایی را به این منطقه بردند که پِیسلی تریر (Paisley Terrier) یا کلایدزدِل تریر (Clydesdale Terrier) نام داشتند. این سگ‌ها بسیار از یورکشایر تریرهایی که امروزه می‌شناسیم بزرگ‌تر بودند و به نظر می‌رسد در درجۀ اول برای گرفتن موش در کارخانه‌ها از آن‌ها استفاده می‌شده است. احتمالا کلایدزدل تریرها با انواع دیگر تریر، مثل تریرهای سیاه انگلیسی (English Black)، تریرهای عروسکی قهوه‌ای (Tan Toy Terrier) و اسکای تریرها (Skye Terrier)، جفتگیری کردند. احتمالا در شکل‌گیری یورکشایر تریرها، واترساید تریرها (waterside Terrier) هم دخیل بودند. آن‌ها سگ‌های کوچکی بودند با موهای آبی-خاکستری.

در سال 1861 میلادی، یک یورکشایر تریر، با عنوان تریر مو‌شکستۀ اسکاتلندی (Broken-haired Terrier)، در یک نمایش حیوانات کوچک (Bench show) شرکت کرد. این سگ هادرزفیلد بن (Huddersfield Ben) نام داشت و در سال 1865 به دنیا آمده بود. او در این نمایش درخشید و تبدیل شد به پدر یورکشایرهای امروزی. در سال 1870، نام این نژاد به یورکشایر تریر تغییر کرد، چون در این منطقه بود که رشد کردند و شکل‌ گرفتند. برای اولین بار، نام این نژاد، در سال 1874، در کتاب نسب‌شناسی موسسۀ پرورش سگ انگلستان ثبت، و اولین کلوپ پرورش یورکشایر تریرها، در سال 1898، تاسیس شد. اولین تولۀ یورکشایر تریر، در امریکا، در سال 1872، به دنیا آمد و در سال 1878، یورکی‌ها در مسابقات نمایشی شرکت کردند. در اولین نمایش‌ها یورکشایر تریرها بر اساس وزن، سنگین‌تر از دو کیلوگرم و سبک‌تر از دو کیلوگرم، تقسیم می‌شدند. در نهایت نمایش‌دهنده‌ها یورکی‌ها را در یک گروه، با وزنی بین یک تا سه کیلوگرم طبقه‌بندی کردند.

اندازۀ سگ‌های نژاد یورکشایر تریر

قد یورکشایرها تقریبا بین 20 تا 23 سانتی‌متر است و وزنشان از سه کیلوگرم بیشتر نمی‌شود. البته وزن و قد یورکی‌ها خیلی متغیر است و همۀ یورکی‌ها به یک اندازه نیستند. حتی ممکن است وزن یک سگ یورکی به 6 کیلوگرم هم برسد، که البته باید با قد او هماهنگی داشته باشد. از دامپزشک بخواهید که سگتان را معاینه کند و شما از وزن ایده‌آل سگتان آگاه کند. درست است که یورکی‌ها جثۀ کوچکی دارند، اما فریب پرورش‌دهنده‌هایی را که می‌گویند یورکشایر تریر فنجانی دارند نخورید. سگ‌هایی که کوچکتر از اندازۀ عادی دارند، معمولا سالم نیستند و احتمالا مبتلا به بیماری‌های ژنتیکی هستند.

ویژگی‌های شخصیتی سگ‌های نژاد یورکشایر تریر

یورکشایر تریرها باهوشند و اعتمادبه‌نفس زیادی دارند. برای همین، به طرز شگفت‌آوری، ترکیبی هستند از اندازه‌های کوچک و ماجراجویی‌های بزرگ. اخلاق و شخصیت هر یورکی با یورکی دیگر فرق می‌کند. بعضی‌هایشان خیلی بغلی و  پرسروصدا هستند و از صاحبشان جدا نمی‌شوند. بعضی دیگر از آن‌ها خیلی اجتماعی و بازیگوش هستند و می‌خواهند همه چیز را تجربه کنند. برای سگتان، از همان تولگی، محدوده و قانون تعریف کنید. تربیت یک توله خیلی آسان‌تر است تا اینکه بخواهید مشکلات رفتاری یک سگ بزرگسال را اصلاح کنید. یورکی‌ها باید از تولگی اجتماعی شوند؛ یعنی افراد و حیوانات مختلف را ببینند و بوها و نورهای مختلف را تجربه کنند. سگی که درست اجتماعی شود، در بزرگسالی صاحبش را به دردسر نمی‌اندازد.

بیماری‌های رایج در سگ‌های نژاد یورکشایر تریر

سگ‌ها نژاد یورکشایر تریر عموما سالمند، اما مثل هر نژاد دیگری در این نژاد هم بعضی بیماری‌ها شایع‌تر است. معنی این حرف این نیست که همۀ سگ‌ها به همۀ این بیماری‌ها مبتلا می‌شوند. آگاهی داشتن راجع به بیماری‌ها می‌تواند به ما کمک کند که از سگمان بهتر مراقبت کنیم. اگر می‌خواهید سگ بخرید، او را از پرورش‌دهنده‌ای بگیرید که از سگ‌هایش خوب مراقبت کند و مطمئن باشید که سگ‌هایش سالمند.

هنگام گرفت سگتان باید مطمئن شوید که یورکشایر تریر شما، ناهنجاری مفصل ران (hip dyspasia)، ناهنجاری مفصل آرنج (elbow dysplasia)، کم‌کاری تیروئید (hypothyroidism)، بیماری فون ویلبراند (von Willebrand disease) و کمی پلاکت خون (thrombopathia) ندارد و چشمانش سالم است.

دررفتگی کشکک (Patellar Luxtion):

یا لغزش پنهان (slipped stifles) بیماری‌ای رایج در سگ‌های کوچک است. مفصل ران سه قسمت دارد: استخوان ران (thigh bone)، کاسۀ زانو (Knee cap) و درشت‌نِی (calf). در بیماری دررفتگی کشکک این سه قسمت درست کنار هم قرار نمی‌گیرند. این امر موجب لنگی پا یا راه رفتن غیر طبیعی سگ می‌شود. این بیماری مادرزادی است، ولی غیر طبیعی بودن زانو خودش را مدتی بعد از تولد سگ نشان می‌دهد. ساییدگی ناشی از دررفتگی کشکک ممکن است منجر به آرتریت (arthritis) یا بیماری مفصلی پیشرونده (degenerative joint disease) شود. دررفتگی کشکک 4 درجه دارد، درجۀ یک که در آن گاهی مفصل دچار دررفتگی موفقت می‌شود تا درجۀ چهار که در آن چرخش درشت‌نی اینقدر زیاد است که با دست نمی‌توان آن را جا انداخت. در این مرحله ظاهر پای سگ هم کج می‌شود و درمان آن نیاز به عمل جراحی دارد.

آتروفی پیشروندۀ شبکیه (Progressive Retinal Atrophy):

از بیماری‌هایی است که شبکیۀ چشم را درگیر می‌کند و یک بیماری پیشرونده است که در آن شبکیه، به مرور زمان، از بین می‌رود و در نهایت، به سبب از بین رفتن سلول‌هایی که نور را دریافت می‌کنند، حیوان کور می‌شود. معمولا چند سال پیش از اینکه علائم این بیماری آشکار شود، سگ به آن مبتلاست. خوشبختانه، سگ‌ها، تا زمانی که محیطشان تغییر نکند، می‌توانند با استفاده از دیگر حواسشان به زندگی طبیعی ادامه دهند و شاد و سرحال باشند. پرورش‌دهنده‌های باوجدان و قابل اعتماد هر ساله سگشان را برای معاینه نزد دامپزشک می‌برند و اگر سگی به این بیماری مبتلا باشد، اجازه نمی‌دهند جفت‌گیری کند.

شانت پورتوسیستمیک کبدی (Portosystemic liver shunt):

این بیماری کلیوی زمانی اتفاق می‌افتد که یک رگ خونی موجب می‌شود خون کبد را دور بزند و در نتیجه تصفیه نشود. از آنجا که کبد مسئول سم‌زدایی و کنترل متابولیسم مواد غذایی و دفع داروهاست، این جریان غیرطبیعی خون سبب بروز بیمازی‌های متعدد در سگ می‌شود. از نشانه‌های این اختلال به این موارد می‌توان اشاره کرد: رفتارهای عصبی غیرعادی، بی‌اشتهایی، هیپوگلیسمی (قند خون پایین)، مشکلات متناوب دستگاه گوارش، مشکلات دستگاه ادراری، پس زدن دارو، اختلال رشد. این نشانه‌ها معمولا پیش از سن دو سالگی ظاهر می‌شوند و راه‌های در آن هم رعایت رژیم غذایی و جراحی ترمیمی است.

هیپوگلیسمی (Hypoglycemia):

این بیماری در اثر کمبود قند خون به وجود می‌آید. یورکشایر تریرها مثل نژادهای کوچک و عروسکی دیگر مستعد این بیماری هستند. مخصوصا در زمان تولگی، وقتی استرس داشته باشند، قند خون آن‌ها به‌شدت افت می‌کند. ضعف، گیجی، تلوتلو خوردن موقع راه رفتن و حالت‌هایی شبیه تشنج از نشانه‌های این بیماری است. هر کدام از این نشانه‌ها را در سگ خود دیدید، هرچه زودتر به دامپزشک مراجعه کنید.

از ریخت‌افتادگی نای (Collapsed trachea):

بعضی از سگ‌ها بیش از بقیه مستعد ابتلا به این بیماری هستند. در این بیماری، نای، که هوا را به ریه‌ها می‌رساند، شکل طبیعی خودش را از دست می‌دهد. سرفه‌های خشک، شدید و مزمن از رایج‌ترین نشانۀ این بیماری است و با دارو یا جراحی درمان می‌شود.

عطسۀ معکوس (Reverse sneezing):

ممکن است با ازریخت‌افتادگی نای اشتباه گرفته شود، ولی اصلا به خطرناکی آن نیست و فقط چند دقیقه طول می‌کشد. وقتی سگ خیلی هیجان‌زده می‌شود، سریع غذا یا آب می‌خورد یا به چیزی، مثل گرد و غبار هوا، حساسیت دارد اتفاق می‌افتد. در عطسۀ معکوس ترشحات بینی بر سقف دهان می‌افتد و راه حلق را می‌بندد. در این حالت، سعی کنید او را آرام کنید تا بتواند به‌صورت طبیعی نفس بکشد. همچنین می‌توانید به آرامی گلوی او را نوازش کنید تا نفس کشیدنش به حالت عادی برگردد. بعضی می‌گویند جلوی سوراخ‌های بینی را بگیرید تا مجبور شود با دهان نفس بکشد و عطسه‌های معکوس متوقف شود.

عفونت چشم (Eye Infection) و بیماری‌های دندان و لثه هم در سگ‌های این نژاد زیاد دیده می‌شود.

مراقبت و نگهداری از سگ‌های نژاد یورکشایر تریر

یورکی‌ها از بازی و پیاده‌روی در بیرون از خانه لذت می‌برند. از آن‌جایی که در خانه خیلی شیطان و بازیگوشند، اصلا تمرین و ورزش کردن برایشان سخت نیست و لازم نیست آن‌ها را مجبور به فعالیت کنید. به‌طور کلی، یورکی‌ها تربیت‌پذیرند و زود دستورات و فرمان‌پذیری را می‌آموزند، مخصوصا اگر بفهمند که با انجام دستورات شما به آن‌ها توجه می‌کنید یا به آن‌ها جایزه می‌دهید.

ممکن است گاهی تربیت آن‌ها، در خانه، سخت شود، مخصوصا آموزش محل ادرار و مدفوع. چون یورکی‌ها خیلی کوچند و ممکن است مدفوع آن‌ها دیده نشود و خطا کردنشان تبدیل به عادت شود. بهترین کار این است که از اول خودتان جای درست دستشویی‌شان را به آن‌ها نشان دهید و مراقب باشید که محل خطا را هم خیلی زود تمیز کنید. هر بار که جای درست کارش را انجام داد به او تشویقی دهید. مطمئن باشد که اگر برای تربیت یورکی‌تان وقت بگذارید و زحمت بکشید، نهایتا یک سگ مودب و حرف‌گوش‎کن خواهید داشت.

سگ‌های نژاد یورکشایر تریر سگ خانگی هستند و نمی‌توانندهوای خیلی گرم یا خیلی سرد را تحمل کنند. برای همین بسیاری از افراد به یورکی‌شان می‌آموزند که روی پد دستشویی کنند تا لازم نباشد در آب‌وهوای بد، برای دستشویی، بیرون از خانه بروند.

یورکی‌ها اسباب‌بازی‌هایی را که سروصدا داشته باشد دوست دارند، اما یکی دو روز یک بار اسباب‌بازی‌ها را بررسی کنید تا مبادا آن‌ها را جویده باشد و بتواند زنگوله یا توپی درون آن را دربیاورد. آن‌ها عاشق آوردن اسباب‌بازی‌هایی هستند که برایشان می‌اندازید. اگر اهل هنرهای دستی هستید می‌توانید برای یورکی خود یک توپ با قلاب ببافید. این توپ نباید از یک توپ گلف کوچکتر و از یک توپ تنیس بزرگتر باشد. می‌توانید از یک جوراب زنانه نیز برای جذاب‌تر کردن آن استفاده کنید.

تغذیۀ سگ‌های نژاد یورکشایر تریر

روزانه یک‌ونیم تا سه‌چهارم پیمانه غذای خشک باکیفیت که بهتر است در دو وعده داده شود.

اینکه یک سگ بالغ چه قدر غذا بخورد به چیزهای زیادی بستگی دارد، مثل: سن، متابولیسم، اندازه و میزان فعالیتش. هر سگی نیازها و شرایط خاص خودش را دارد. آنچه مشخص است اینکه سگی که فعالیت بیشتری داشته باشد غذای بیشتری می‌خورد. کیفیت غذا هم بسیار مهم است. غذای باکیفیت و مقوی مانع از پرخوری و در نتیجه چاق شدن سگ می‌شود. برای جلوگیری از چاقی، دو بار در روز به سگتان غذا بدهید و ظرفش را بردارید و نگذارید همیشه غذا در دسترسش باشد.

برای اینکه بفهمید یورکی شما اضافه وزن دارد یا نه از بالا به او نگاه کنید. باید بتوانید دور کمرش را ببینید. سپس دستتان را، با انگشتان جدا از هم، به پشتش، از بالا تا پایین ستون فقرات، بکشید. اگر دنده‌هایش را نمی‌بینید، اما آن‌ها را، بدون اینکه انگشتانتان را فشار دهید، حس می‌کنید، وزن سگ شما نرمال است. اگر برای حس کردن دنده‌ها باید انگشتانتان را فشار دهید، سگ شما چاق است و به فعالیت و ورزش بیشتری احتیاج دارد. اگر دنده‌های او را می‌بینید، کمبود وزن دارد.

موها و بهداشت سگ‌های نژاد یورکشایر تریر

سگ‌های نژاد یورکشایر تریر موهای بلند ابریشمی کاملا صافی دارند. بلندی موی سگ‌هایی که در نمایش شرکت می‌کنند به زمین می‌رسد. چون یک لایه مو دارند، ریزش موهایشان کم است. توله‌ها سیاه‌رنگ متولد می‌شوند و با گذشت زمان، معمولا بعد از یک سالگی، موهای آبی یا قهوه‌ای کم‌کم رشد می‌کنند. توله‌هایی که پیش از یک سالگی موهایشان روشن می‌شود، معمولا خاکستری‌رنگ می‌شوند. از پشت سر تا روی دمشان، موهای یورکی‌ها به رنگ آبی تیره است که زیر نور آفتاب به رنگ سرب دیده می‌شود. سرشان طلایی روشن است با موهای قهوه‌ای که ریشه‌شان تیره‌تر از بخش انتهایی‌ست و روی گوش‌ها نمی‌آید. چتری‌های بلند طلایی‌رنگ دارند که روی صورتشان می‌ریزد. موهای پوزه و گوش‌هایشان تیره‌رنگ است. موی پاهایشان، از آرنج به پایین، قهوه‌ایست. نکتۀ جالب دربارۀ یورکی‌ها این است که با بیشتر شدن سنشان، موهایشان هم روشن‌تر می‌شود. تغییرات هورمونی هم بر رنگ موهایشان تاثیر می‌گذارد. یورکی‌های ماده در گرما روشن‌ترند و وقتی فصل گرم تمام شود، دوباره موهایشان روشن می‌شود.

شانه کردن موهای یورکی یک وظیفه و اجبار است و نه کاری از سر دوست داشتن و دل‌بخواه، مخصوصا اگر موها بلند باشد که خیلی زود گره می‌خورد. حتی اگر موهای یورکی‌تان را کوتاه می‌کنید، باید هر روز، به‌آرامی، آن را شانه کنید تا تمیز باقی بماند و پرز فرش و موکت به آن نچسبد. هنگام شانه زدن، گوش‌های سگ را معاینه کنید. داخل گوش را ببینید و بو کنید. گوش سالم نباید بو بدهد، قرمز یا ملتهب باشد یا ترشح داشته باشد. با دیدن هر کدام از این نشانه‌ها به دامپزشک مراجعه کنید. موهایی که روی کانال گوش رشد می‌کنند را، با انگشت بکنید، یا بدهید دامپزشک یا آرایشگر این کار را برایتان انجام دهد. بعد حمام و شانه کشیدن، مقعد سگتان را ببینید و اگر موهای آن ناحیه بلند شده بود، حتما، با قیچی، کوتاهشان کنید. کوتاه کردن موهای یک سانتی‌متری اطراف مقعد کافی است. بعد از خشک کردن و شانه کشیدن موها، موهای صورت را، از کنار چشم‌ها و میانهۀ چشم‌ها به سمت بالا شانه کنید و با کش ببندید و بعد روی آن گل‌سر بزنید.

سگ‌های نژادهای کوچک خیلی زود به بیماری‌های دندان و لثه مبتلا می‌شوند. یورکی‌ها هم از این قاعده مستثنی نیستند و خیلی زود جرم روی دندان‌هایشان تشکیل می‌شود و ممکن است خیلی زود دندان‌هایشان را از دست بدهند. بنابراین سعی کنید دندان‌هایشان را هر روز مسواک بزنید و سالی یک بار برای معاینه نزد دامپزشک بروید.

هفته‌ای یک بار یورکشایر تریرتان را حمام کنید تا موهایش همیشه تمیز و زیبا و براق باشد. لازم نیست هنگام شستن موها را بمالید. بعد از خیس کردن مو و ریختن شامپو، دستتان را بر موها از بالا به پایین بکشید تا آلودگی از روی موها پاک شود. سپس به موها نرم‌کننده بزنید و آن‌ها را بشویید. وقتی موها را خشک می‌کنید به آن نرم‌کنندۀ ملایمی اسپری کنید. همچنین زمان شانه کردن به موها نرم‌کننده اسپری کنید. هیچ وقت موهای خشکیا کثیف سگتان را شانه نکنید، چون موها می‌شکند و آسیب می‌بیند.

ناخن‌های سگ را بعد از هر بار حمام رفتن کوتاه کنید تا دردناک نشود. وقتی که صدای برخورد آن‌ها را با زمین می‌شنوید، یعنی وقت کوتاه کردنشان است. داخل ناخن سگ‌ها رگ خونی وجود دارد. باید مراقب باشید که هنگام گرفتن ناخن به این رگ‌ها آسیب نرسید، وگرنه ممکن است سگ دیگر اجازه ندهد که ناخن‌هایش را بگیرید. برای همین اگر این کار را یلد نیستید، از دامپزشک یا آرایشگر بخواهید که برایتان انجامش دهد.

سگتان را از تولگی به حمام، مسواک و معاینه عادت دهید. شانه کشیدن برای سگ را باید، با جایزه دادن و تشویق، به کار لذت‌بخشی تبدیل کنید. اگر به او بیاموزید که هنگام شانه کشیدن بر روی زمین بخوابد، وقتی بزرگ شد معاینه کردنش برای دامپزشک آسانتر می‌شود. پنجه‌های سگتان  را به‌طور مرتب معاینه کنید. داخل دهانش را هم ببینید. پوست، پنجه‌ها، دهان و گوش‌ها نباید قرمز و ملتهب باشد. نباید جوش زده باشد یا زخم شده باشد. چشم‌ها باید تمیز باشد و ترشح نداشته باشد. اگر هر هفته بادقت سگتان را معاینه کنید، با بروز کوچکترین نشانه‌های بیماری می‌توانید به دامپزشک مراجعه کنید و قبل از شدت گرفت آن، سگ را درمان کنید.

رابطۀ سگ‌های نژاد یورکشایر تریر با کودکان و حیوانات دیگر

از آنجا که سگ‌های نژاد یورکشایر تریر جثۀ کوچکی دارند، برای خانواده‌های صاحب بچه‌های کوچک، مناسب نیستند. بسیاری از پروش‌دنده‌های باوجدان، به خانواده‌هایی که کودکان کوچکتر از 5 یا 6 سال دارند، یورکشایر تریر نمی‌فروشند. به‌راحتی ممکن است که بچه‌ها این سگ‌ها را از دستشان بیاندازند، روی دست و پای آن‌ها بروند یا بیش از حد در آغوش فشارشان دهند.

یورکی‌ها به‌خوبی با حیوانات خانگی دیگر کنار می‌آیند، ولی باید از تولگی اجتماعی شده باشند. با این حال بسیاری مواقع یورکی‌ها به دنبال سگ‌هایی می‌روند که خیلی از آن‌ها بزرگتر و قوی‌ترند. برای همین صاحبان یورکی همیشه، بیرون از خانه، باید مراقب باشند که سگشان بلایی سر خودش نیاورد.

توضیحات :

باید توجه داشت که سگ‌های عروسکی با سگ‌های کوچک فرق می‌کنند. همان تفاوت که بین یک شیواوا یا یورکشایر با بیگل یا داشهوند مینیاتوری وجود دارد.

0 پاسخ

پاسخ دهید

پیوستن به بحث
دیدگاه خود را در میان بگذارید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *