,

کاهش دمای بدن در سگ

کاهش دمای بدن در سگ

هیپوترمی (Hypothermia) یا کاهش دمای بدن در سگ یک بیماری پیشرونده است. هرچه دمای بدن پایین‌تر بیاید، توانایی بدن برای بازگرداندن دما به حد نرمال کمتر می‌شود. با کاهش دمای بدن، گردش خون، اعصاب مرکزی، تنفس و دستگاه ایمنی بدن دچار اختلال می‌شوند. اگر کاهش دمای بدن درمان نشود، ممکن است منجر به دشوار شدن تنفس، غیرعادی شدن ضربان قلب و بیهوشی شود.

هیپوترمی کاهش غیرعادی دمای بدن است. زمانی که دمای بدن کمتر از میزان طبیعی باشد، عملکردهای فیزیولوژی و متابولیسمی بدن کم می‌شود. ضربان قلب نامنظم، مشکلات تنفسی و پایین آمدن سطح هوشیاری ممکن است به کما منجر شود.

نشانه‌های کاهش دمای بدن در سگ

کاهش دمای بدن در سه سطح ضعیف، متوسط و حاد دیده می‌شود.

نشانه‌های کاهش دمای بدن ضعیف:

  • سگ به دنبال منبع گرما می‌گردد و خودش را به آن نزدیک می‌کند یا زیر پتو پنهان می‌شود.
  • لرزیدن.
  • ضعف و سستی.
  • افسردگی روانی.

نشانه‌های کاهش دمای بدن متوسط:

  • نفس کشیدن‌های کوتاه و سطحی.
  • سگ به‌سختی و با دشواری حرکت می‌کند.
  • فشار خون پایین (Hypotension).
  • رخوت و خواب‌آلودگی.

نشانه‌های کاهش دمای بدن حاد:

  • دشوار شدن تنفس.
  • ضربان قلب آرام و ضعیف.
  • گشاد شدن و خیرگی مردمک چشم.
  • بیهوشی یا کما.

انواع کاهش دمای بدن در سگ

هیپوترمی ممکن است بنا بر علل به وجود آمدن آن طبقه‌بندی شود:

هیپوترمی درجه یک:

دمای بدن نرمال به نظر می‌رسد. کاهش دمای بدن ناشی از پایین بودن دمای محیطی است که سگ در آن است.

هیپوترمی درجه دو:

بدن دمای طبیعی ندارد، به سبب جراحت، بیماری یا داروها.

شدت هیپوترمی ممکن است بر اساس دمای بدن طبقه‌بندی شود:

  1. خفیف: دمای بدن سگ 32 تا 35 درجۀ سانتی‌گراد (90-99 درجۀ فارنهایت) است.
  2. متوسط: دمای بدن سگ 28 تا 32 درجۀ سانتی‌گراد (82-90 درجۀ فارنهایت) است.
  3. شدید: دمای بدن سگ کمتر از 28 درجۀ سانتی‌گراد (82 درجۀ فارنهایت) است.

علل بروز کاهش دمای بدن در سگ

  • قرار گرفتن در معرض سرما و رطوبت محیطی سبب می‌شود بدن گرمایش را از دست بدهد. سگ‌های کوچکتر چون چربی کمتری نسبت به سطح بدنشان دارند، به سرما حساس‌ترند. برای پیشگیری از کاهش دمای بدن سگ باید دمای محیطی را کنترل و تنظیم کرد و جلوی از دست رفتن گرمای سگ را گرفت.
  • بعضی داروها، مخصوصا داروهای بیهوشی، سبب می‌شوند که بدن نتواند دمای طبیعی‌اش را حفظ کند.
  • توله‌های تازه متولد شده بیشتر در معرض این بیماری هستند. حتی ممکن است در دمای عادی اتاق هم دچارش شوند.
  • حیوانات خانگی پیر هم مستعد ابتلا به هیپوترمی‌اند.
  • بیماری‌های مربوط به غدۀ هیپوتالاموس بر بخشی از مغز اثر می‌گذارند که مسئول تنظیم حرارت بدن است. در نتیجۀ این اختلال سگ دمای طبیعی بدنش را از دست می‌دهد.
  • کم‌کاری تیروئید (Hypothyroidism)، یعنی کم ترشح شدن هورمون تیروئید در بدن، ممکن است منجر به کاهش دمای بدن شود.

تشخیص کاهش دمای بدن در سگ

بهبود حال سگی که دچار کاهش دمای بدن شده است، بستگی به تشخیص به موقع و درمان آن دارد. اگر در سگ خود نشانه‌های این بیماری را دیدید، به آرامی او را در پتو بپیچید و نزد دامپزشک ببرید.

دامپزشک با استفاده از درجۀ دیجیتالی یا جیوه‌ای مقعدی و یا با گوشی حرارت‌سنج دمای بدن سگ را اندازه می‌گیرد. اطلاعات درست و کامل صاحب سگ دربارۀ سوابق بیماری و توصیف دقیق حالات او می‌تواند به دامپزشک در تشخیص علل بیماری کمک کند. معاینۀ بالینی، برای تشخیص طبیعی بودن تنفس و ضربان قلب، هم انجام می‌شود تا معلوم شود که شدت کاهش دمای بدن خفیف است یا متوسط یا حاد.

از سگ آزمایش خون می‌گیرند تا مطمئن شوند که کاهش دمای بدن ناشی از بیماری‌های دیگر مثل هیپوگلیسمی (Hypoglycemia)، تاثیر مواد مخدر، کم‌کاری تیروئید (Hypothyroidism) یا جراحت‌های جسمی نیست. آزمایش ادرار می‌تواند علل احتمالی کاهش دمای بدن را نشان دهد. ممکن است دامپزشک برای بررسی ریتم قلب از نوار قلب (electrocardiogram) استفاده کند.

درمان کاهش دمای بدن در سگ

برای درمان این بیماری باید بدن سگ را دوباره گرم کرد و مانع از دست رفتن گرمای بیشتر شد. برای آنکه بدن صدمه نبیند، باید نیم تا یک‌ونیم درجۀ سانتی‌گراد در هر ساعت گرم شود. در اینجا سه روش برای گرم کردن بدن سگ معرفی می‌کنیم که بنا به میزان شدت هیپوترمی باید از آن‌ها استفاده کرد.

هیپوترمی خفیف: متابولیسم و عملکردهای طبیعی بدن، مثل لرزیدن در سگی که دچار کاهش دما شده گرما تولید می‌کند. برای همین کافی است که با پتو یا هر چیز دیگری که مثل عایق عمل می‌کند به دور او بپیچید تا گرما از بین نرود.

هیپوترمی متوسط: برای گرم کردن سگی که دچار هیپوترمی متوسط شده است، لازم است که از گرم‌کننده‌های خارجی، مثل کیسه آب گرم، پتوهای برقی و بخاری استفاده شود.

هیپوترمی شدید: در این مرحله باید سگ را به سرعت گرم کرد. رساندن اکسیژن به سگ و تزریق مایعات گرم داخل رگ‌ها، به افزایش سریع دمای بدن و رسیدن آن به دمای طبیعی کمک می‌کند. البته باید این مراحل زیر نظر مستقیم دامپزشک انجام شود.

خطرات درمان کاهش دمای بدن:

گرم کردن بدن باید به‌آرامی انجام شود و در تمام مدت درمان درجه حرارت کنترل شود تا عوارض جانبی نداشته باشد. گاهی دیده می‌شود که زمانی که بدن را گرم می‌کنند، دمای آن همچنان کاهش می‎یابد، زیرا خون گرم وارد اندام‌های داخلی می‌شود و خون سرد را به سمت ستون فقرات می‌فرستد.

با گرم کردن سریع بدن، ممکن است فشار خون افت پیدا کند و در نتیجه بدن دچار شوک شود. همزمان چون سرعت خروج خون از قلب کم است، کار سیستم گردش خون مختل می‌شود.

مدت زمان درمان:

درمان باید تا زمانی که دمای بدن به درجۀ طبیعی برسد ادامه داشته باشد که بسته به شدت هیپوترمی بین دو تا ده ساعت طول می‌کشد. بعد از این مدت، سگ باید 24 تا 72 ساعت تحت نظر باشد.

دوران نقاهت کاهش دمای بدن در سگ‌ها

سگ زمانی از هیپوترمی جان سالم به درد می‌برد که تشخیص علت بیماری و درمان آن به موقع انجام شود. معمولا پیشنهاد می‌شود که بیمار تا دو هفته تحت نظر باشد، تا بیماری عوارض طولانی مدت برای او نداشته باشد.

در هیپوترمی متوسط و حاد، اندام‌هایی دچار عوارض درازمدت می‌شوند که در زمان کاهش دمای بدن که گردش خون مختل شده، خون کافی به آن‌ها نرسیده است. این عوارض ممکن است تا چند روز یا چند هفته بعد از درمان ظاهر نشوند. شاید لازم باشد سگ را، بعد از درمان، چند بار برای بررسی عملکرد فیزیولوژی بدنش نزد دامپزشک ببرید.

در هیپوترمی‌های حاد، که خطر بیشتری برای سلامت حیوان دارد، مدت زمان بیشتری او را تحت نظر می‌گیرند تا دمای بدن کاملا ثابت شود و دورۀ کمون (Incubation) بیماری بگذرد.

0 پاسخ

پاسخ دهید

پیوستن به بحث
دیدگاه خود را در میان بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *